Educando SonRio

O día de hoxe quero comezar cunha nova compilación de entradas na bitácora onde, dun xeito máis marcado, quixera que participásedes. Non sei ata que punto a participación será suficiente para animar o blog de vez en cando con entradas coma esta, pero estes días anda unha idea rondando pola miña cabeza e eu sempre son partidario do intercambio de opinións como base para a aprendizaxe, así que vos lanzo a cuestión para ver se vós tedes unha resposta.  A idea xerme á que ando a darlle voltas é a necesidade de educar na diversidade dende a primeira infancia, procurando así sentar as bases para unha vida libre de prexuízos. Nunha sociedade na que, por fin, parece que se poden canto menos cuestionar os estereotipos dominantes, penso que a educación debe ser un dos catalizadores do cambio e a que garanta a instauración dos mesmos. Pero, sendo así, cal é a mellor vía para logralo? Eu persoalmente contemplo dúas posibles premisas que, loitando pola mesma finalidade, son diametralme...

novamente traen un sabor agridoce; máis agre, que doce. A falta de recibir a mensaxe coa última nota, o certo é que persoalmente non tiven problemas con ningunha das materias, no persoal non me podo queixar... E ata aquí chega o sabor doce. O agre, ten máis que ver co sistema xeral e coas cualificacións da facultade, as cales inciden directamente sobre a visión que se proxecta sobre da importancia das súas titulacións. Sei que non é a primeira vez que me manifesto nesta dirección, e tamén que haberá compañeiros que non concorden co meu discurso e mesmo se sintan incómodos; o certo é que non pretendo culpar a ninguén, non é un ataque persoal cara ninguén, senón unha reflexión que abrangue a propia filosofía da profesión á que nos queremos dedicar. Dicir que non é unha cuestión de notas, xa que non creo que realmente estas teñan a capacidade de determinar dun xeito preciso a valía dunha persoa á hora de traballar. Hai unha gran cantidade de cuestións tan importantes ou máis que as ...